Είμαι η Αντόρα, η δίδυμη αδερφή του Χίμαν,
προστάτιδα του Κρυστάλλινου Κάστρου.
Αυτός είναι ο Σπίριτ, το αγαπημένο μου άτι.
Μου αποκαλύφθηκαν μυστικά την ημέρα, που ύψωσα το σπαθί μου και είπα,
"Για την τιμή του Γκρέισκαλ!".
Είμαι η Σίρα!
Ελάχιστοι γνωρίζουν το μυστικό μου. Ανάμεσά τους η Φωτεινή Ελπίδα,
η κυρία Ραζ και ο Κάουλ.
Με τους φίλους επαναστάτες, θα ελευθερώσουμε την Αιθέρια,
από τις σατανικές δυνάμεις του Χόρντακ.
Σε τσάκωσα!
- Πώς ήξερες ότι ήμουν στον θάμνο; - Οι θάμνοι δεν περπατούν, Σπρόκερ.
Δύσκολα μένω ακίνητος.
Πού λες να κρύβεται η Σπριτίνα;
Το γελάκι και τα μάτια σε πρόδωσαν.
Ας ξαναπαίξουμε.
Εντάξει.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα...
Βοήθεια!
Για την τιμή του Γκρέισκαλ!
Είμαι η Σίρα!
Δεν ξέρω πώς, αλλά χαίρομαι που το κάνατε. Ευχαριστώ.
Παρακαλώ. Είμαι η Σίρα.
Εγώ λέγομαι Φριτ.
Μερικοί με λένε Μπουκαλάνθρωπο, επειδή μαζεύω μπουκάλια. Δηλαδή, μάζευα.
- Τι συνέβη; - Στρατιώτες πήραν το ζώο μου.
Θα είναι δύσκολα χωρίς τον Γαλανούλη.
Πάμε στους φίλους μου. Θα βρούμε κάποιον τρόπο να τον πάρουμε.
Θαυμάσια.
Ο στρατός του καλού βασιλιά, με τη βοήθεια του κόσμου, έδιωξε τους εισβολείς.
Ωραία ήταν. Πες μας κι άλλη ιστορία, Φριτ.
Ας ζητήσουμε να τραγουδήσει ο Μπο.
Θα ήμουν ευγνώμων, αν τραγουδούσες το Εμείς οι Δύο. Αν το ξέρεις, δηλαδή.
Το ξέρω, αλλά γιατί αυτό;
Μου θυμίζει κάποια που γνώριζα παλιά.
Ήμασταν νέοι κι ερωτευμένοι. Αυτό ήταν το τραγούδι μας.
Μην πεις τίποτε άλλο. Θα το τραγουδήσω, ευχαρίστως.
Ξόρκια που ζαλίζουν, βλέπω
Όταν βρίσκομαι μαζί σου
Παντού υπάρχει μια αρμονία
Μόνο εμείς οι δυο Εσύ και εγώ...
Δείχνει τόσο καλός.
Είναι. Τον είδα και στην πόλη. Δεν μαζεύει μόνο μπουκάλια.
Τα παιδιά μαζεύονται γύρω του. Τους λέει ιστορίες.
Ιστορίες από την ελεύθερη Αιθέρια.
Κράτησε ζωντανό το πνεύμα της ελευθερίας.
Σταματήστε αυτό το τραγούδι!
Σταμάτα, πάψε, τέλος! Πώς παίζεις αυτό το τραγούδι;
Εύκολο είναι, κυρία Ραζ. Τα δάχτυλά μου πάνε έτσι...
Αυτό το τραγούδι δεν πρέπει να παίζεται παρουσία μου.
- Γιατί όχι, κυρία Ραζ; - Επειδή είναι...
Φριτ, εσύ είσαι;
Γεια σου, Ραζ. Πέρασε καιρός. Είσαι ακόμη πανέμορφη.
Κι εσύ ξέρεις να λες γλυκόλογα σ' ένα κορίτσι.
- Εγώ ζήτησα το τραγούδι μας. - Ήταν τραγούδι μας, όχι πια.
Πάει, από τότε που έφυγες.
Απ' όσο θυμάμαι, γλυκιά μου, εσύ έφυγες.
Δεν πιάνουν οι γλύκες σ' εμένα!
Τελείωσε, σου λέω. Τέλος, τέρμα.
Όμορφη, όπως πάντα.
Τι ήταν αυτό;
Έρωτας.
Αφού δεν σε νοιάζει ο Φριτ, γιατί τον ακολουθούμε;
Δεν ακολουθούμε αυτόν, αλλά αυτούς. Μπορεί να μας χρειαστούν.
- Τότε γιατί κρυβόμαστε από αυτούς; - Όχι από αυτούς, από αυτόν.
Όπως είπα. Τον νοιάζεσαι. Πάμε να του το πούμε.
Φριτ! Ραζ και Σκουπίτσα εδώ.
Σταμάτα!
Δεν χρειάζεται να τραβάς έτσι!
Να σου πω την αλήθεια, δεν ξέρω πώς νιώθω για τον Φριτ.
Όταν τον βλέπω, τρέμουν τα γόνατά μου. Αλλά το κεφάλι μου λέει, "Πρόσεχε!".
Σταμάτα να ακούς τα γόνατα και το κεφάλι σου. Άκου την καρδιά σου.
Χρυσουλίνι μου, έχω καταμπερδευτεί. Δεν ξέρω τι να ακούσω.
Έδωσα το γαλάζιο ζώο στους δικούς μας εδώ.
Ωραία, πάμε να φύγουμε τώρα.
Έχουμε μια αποστολή και δεν γίνεται να καθυστερήσουμε.
- Η Κάτρα και οι συμμορίτες της! - Σώπα, φεύγουν σε λίγο.
Πες μου πότε θα φύγουν.
Πάμε να βρούμε τον Γαλανούλη.
Εκτός από εμένα και τον Γαλανούλη, κανείς δεν έρχεται στο βουνό.
Φριτ, τι κάνεις με αυτά τα μπουκάλια;
Θα δεις σε λίγο, μετά τη στροφή.
Εκεί είναι!
Απίστευτο.
- Κοιτάξτε! - Είναι πανέμορφο!
Τι είναι;
Το έργο της ζωής μου. Μνημείο στην ελευθερία.
Το ψηλότερο σε όλο τον κόσμο. Και το πιο όμορφο!
Το έχτισα, για να φαίνεται και να δίνει ελπίδα. Τα μπουκάλια είναι οι άνθρωποι.
Χρειάζονται πολλά είδη και χρώματα για να γίνει κάτι όμορφο.
Τι έγινε;
Μάλιστα...
Για δες ποιος μου έφτιαξε την ημέρα.
Είναι η τυχερή μου ημέρα.
Ήρθα για να καταστρέψω την ηλίθια κατασκευή
και βρήκα επαναστάτες, που θα τσακώσω.
Ίσως ανταμειφθώ κιόλας.
Ρομπότ! Σταματήστε το ζώο!
Πρέπει να βρω την Αντόρα.
Χρυσουλίνι μου, δες αυτό το πράγμα.
Ένα τεράστιο τίποτε.
Εμένα μ' αρέσει. Μου φαίνεται όμορφο.
Διάλεξε αυτό αντί για εμένα.
Κυρία Ραζ, δεν πιστεύω ότι ζηλεύεις ένα μνημείο.
Πίστεψέ το, Σκουπίτσα.
Γιατί το ζηλεύω.
Θα απολαύσω την καταστροφή αυτού του άχρηστου όγκου από γυαλί.
Μακριά από το μνημείο μου!
- Γεια σου, γλύκα. - Ραζ! Τι κάνεις εδώ;
Ήμουν στη γειτονιά και σκέφτηκα...
- Ξέρεις... - Έλα, πες του.
- Τι έχουμε εδώ; - Πού;
Σ' εσένα αναφέρομαι! Φαίνεται ότι έπιασα κι άλλη επαναστάτρια.
Εδώ θα είναι ο Γαλανούλης.
Να τον βρούμε, όμως, πριν βρουν οι Χορντ εμάς.
Εκεί είναι!
Το παλιάλογο! Πιο γρήγορα.
Ρίξε του μερικές να ξυπνήσει.
Ωραία ιδέα.
Μισό λεπτό, ποιος είναι εκεί; Εσύ! Έλα εδώ!
Σου μιλάω, χωριάτισσα. Έλα εδώ!
Λες να εννοεί εμάς;
Όχι εμάς, εμένα. Πήγαινε και κρύψου πίσω από εκείνα τα ξύλα.
Σ' αυτό είμαι καλός.
Για την τιμή του Γκρέισκαλ!
Είμαι η Σίρα!
Η Σίρα!
Σπαθί σε λάσο!
Και για να το εμπεδώσεις, άλλη μία.
Πάρε κι έναν πύραυλο!
- Κατέβασέ μας! - Φυσικά.
- Πάμε να φύγουμε. - Πάμε, Γαλανούλη.
Πρέπει να βιαστούμε.
Κάουλ, μείνε με τον Γαλανούλη. Ξέρει τον δρόμο. Όσο για εσένα, Σπίριτ...
Για την τιμή του Γκρέισκαλ!
Φύγαμε. Οι φίλοι μας κινδυνεύουν.
Αφού υπάρχει πρόβλημα στο βουνό, δεν είναι ανάγκη να βιαστούμε.
Τώρα θυμήθηκα. Ήθελες να το σκάσω μαζί σου.
Αλλά έπρεπε οι Χορντ να φύγουν από την Αιθέρια.
Ντράπηκα. Δεν ένιωθα αντάξιός σου.
- Γι' αυτό έμενες μακριά; - Ναι.
Έπρεπε να αποδείξω ότι κάτι αξίζω κι εγώ. Γι' αυτό έκανα την κατασκευή.
Τώρα αρχίζει το καλό.
Φριτ, ό,τι κι αν έγινε, θέλω να με συγχωρήσεις.
Εγώ μας έμπλεξα σε αυτό.
Έπρεπε να σ' έπαιρνα, όταν πήγα με τους επαναστάτες.
Εξάλλου, τώρα δεν περνάμε κι άσχημα.
- Πώς το λες αυτό; - Είμαστε μαζί, σωστά;
Είμαστε, Ράζι.
Τι είναι χειρότερο, τα σχοινιά ή τα σαλιαρίσματα;
Τώρα, αβοήθητοι ανόητοι,
θα με παρακολουθήσετε, ενώ καταστρέφω τη στοίβα με τα σκουπίδια!
Σκουπίδια; Το έργο της ζωής μου; Δεν μπορώ να βλέπω.
Χρυσουλίνι μου, πρέπει να τη σταματήσω!
Για να δούμε. Σίγουρα θα έχω κάποιο ξόρκι.
Αν ξέρεις, βιάσου.
Αν την έκανα κουνέλι;
Κουνέλι, παιδαρέλι. Μήπως είναι "κουνέλι-μπιζέλι;".
Ίσως, "κουνέλι-γουρουνέλι". Χρυσουλίνι, πρέπει να βρω άλλο.
Ας αφήσω τους στρατιώτες μου να διασκεδάσουν.
Το βρήκα! Θα τους ζαλίσω με την ευφυΐα μου.
Ραζλ-νταζλ, μπιζλ-μπιότες,
μπουκάλια, καθρεφτίστε τους στρατιώτες.
Έτοιμοι, στοχεύσατε.
Πυρ!
Τα κατάφερες. Ραζ, είσαι υπέροχη.
- Σίρα! - Δεν έχεις να κάνεις κάτι πιο σημαντικό;
Αν μου επιτεθείς, οι άντρες μου θα καταστρέψουν το πολύτιμο μνημείο.
Αν προσπαθήσεις να το σώσεις, οι φίλοι σου θα είναι αβοήθητοι.
Έλα, Σίρα. Κάνε κάτι.
Τι θα σώσεις; Τους φίλους σου ή το μνημείο;
Οι φίλοι έρχονται πρώτοι.
Η αφοσίωση με εντυπωσιάζει.
Δεν θα διαλύσω το μνημείο, αν αφήσεις το σπαθί σου και παραδοθείς.
Κέρδισες.
Ανόητη, πίστεψες αλήθεια ότι δεν θα κατέστρεφα
αυτό το άθλιο μνημείο της χαζομάρας;
Στρατιώτες, στοχεύσατε!
Όχι, Κάτρα. Δεν σε πίστεψα.
Σπαθί, κόψε!
Πυρ!
Θα μας αφήσουν ήσυχους λίγο.
Όχι!
Σίρα, κοίτα!
Έλα, ίσιωσε.
Το μνημείο είναι ασφαλές.
Δεν έγινε ζημιά, μπορώ να το φτιάξω. Ευχαριστώ που το έσωσες.
Παρακαλώ. Φοβάμαι, όμως, ότι οι Χορντ θα ξανάρθουν.
Δεν θα είμαι πάντα εδώ.
Ίσως βοηθήσω εγώ, γλύκα. Αλλά θα πρέπει ν' αλλάξουμε το μνημείο.
Θα μπορούν να το δουν όλοι;
Ναι, χρυσουλίνι μου. Οι Χορντ, όμως, δεν θα μπορούν να το καταστρέψουν.
Κάνε το, αγάπη μου.
Ραζ, η ευκαιρία να επανορθώσεις για όλα αυτά τα χρόνια.
Μιζλ-μαζλ, μοζλ-μίσταλο,
μνημείο άλλαξε σε βιρίδιο κρύσταλλο.
- Κοιτάξτε! - Είναι φανταστικό!
Έπιασε! Βρήκα ξόρκι που δουλεύει.
Είναι πανέμορφο.
Βιρίδιο κρύσταλλο, το σκληρότερο και ισχυρότερο υλικό στην Αιθέρια.
Δεν θα μπορούν να το διαλύσουν.
- Ας κάνουμε μια νέα αρχή. - Θα ήταν υπέροχα.
Μπορώ να σε ξαναδώ, ομορφιά μου;
Βεβαιότατα, τζουτζούκο μου.
Δεν είναι χαριτωμένοι;
Δεν θα το έλεγα έτσι το σαλιάρισμα.
Είναι κανείς εδώ;
Γαλανούλη, είσαι ασφαλής!
Καθώς φαίνεται, έχασα όλη τη δράση. Ευτυχώς!
- Μου άρεσε ο τρόπος που το χειρίστηκες. - Για τον Φριτ, λες;
Ακόμη σου αρέσει, έτσι δεν είναι;
Πάντα μου άρεσε, αλλά τώρα είμαστε οι δυο μας. Τι κάνεις;
Μπο, κάνε μια χάρη στην κυρία Ραζ.
- Τι μπορώ να κάνω; - Παίξε το ξανά, Μπο.
Μόνο εμείς οι δυο Εσύ και εγώ
Μαζί στη χαραυγή
Ψηλά στον ήλιο
Ο Λούκι είμαι. Με βρήκατε σήμερα; Για ξαναδείτε λίγο.
Με είδατε τώρα!
Ωραίο πύργο έκανε ο Φριτ. Τα μπουκάλια συμβολίζουν τους έγχρωμους ανθρώπους.
Αλλά και την ελπίδα ότι μπορούμε να γίνουμε δυνατότεροι
και πιο καλοί, αν ζούμε και δουλεύουμε αγαπώντας ο ένας τον άλλον.
Τίποτε δεν είναι πιο σημαντικό.
Υποτιτλισμός: Μαριγώ Παπαπέτρου